Gdzie występuje kwas foliowy

Związki typu kwasu folowego (foliowego) są bardzo szeroko rozpowszechnione w naturze. Występują one w tkankach wielu roślin i zwierząt, zwł. w zielonych warzywach liściastych oraz w wątrobie i drożdżach.

Witamina ta występuje w produktach spożywczych w bardzo zróżnicowanych ilościach. Dobrym jej źródłem są warzywa i owoce bogate również w witaminę C np.: pomarańcze, brukselka, kapusta włoska oraz warzywa i owoce będące źródłem beta-karotenu między innymi liście pietruszki, szpinak, cykoria, sałata, pomidory, suche nasiona roślin strączkowych (fasola, groch, soja zawierająca od 150 – 250mg w 100g produktu).

Folany są wrażliwe na gotowanie. Chroni je natomiast dodatek kwasu askorbinowego (witaminy C).

Zawartość folacyny w 100g produktuProdukty spożywczePowyżej 5mgpolędwica sopocka, polędwica z indyka, ryby (mintaj, morszczuk, śledzie), owoce (śliwki, brzoskwinie, jabłka, morele)5 – 50mgmleko, sery dojrzewające i twarogowe, kurczaki, indyki, ziemniaki, pieczywo, płatki kukurydziane, kasze: gryczana i jęczmienna, ryby (dorsze, makrele), owoce (banany, truskawki, kiwi), warzywa (kalarepy, pomidory), orzechy50 – 100mgwarzywa (kapusta włoska, sałata, brokuły, brukselka, pietruszka korzeń, ryż brązowy, mąka pszenna, wrocławska, jaja, płatki owsiane, wątroba wieprzowa150 – 250mgwarzywa (szpinak, pietruszka – natka, fasola biała, groch), wątroba cielęcaPowyżej 250mgwątroba wołowa, wątroba drobiowa – kurczak, soja, zarodki pszenne, otręby pszenne, drożdże piekarskie

Funkcje kwasu foliowego w organiźmie

  • Reguluje różne procesy metaboliczne w organizmie, np. bierze udział jako koenzym w przenoszeniu reszt jednowęglowych
  • Uczestniczy w syntezie puryn, pirymidyn i niektórych aminokwasów.
  • Bierze udział w procesie podziału komórek.
  • Współuczestniczy z witaminą B12 w regulacji tworzenia i dojrzewania czerwonych krwinek.

Skutki niedoboru i nadmiaru kwasu foliowego

Objawy hipowitaminozy (niedoboru)

  • Powstawanie ciężkich zaburzeń rozwojowych u płodu (wady cewy nerwowej).
  • Niedokrwistość megaloblastyczna.
  • Spowolnienie syntezy DNA i replikacji (podziału) komórek.
  • Osłabienie wchłaniania substancji pokarmowych z przewodu pokarmowego (biegunka tropikalna).
  • Upośledzenie funkcji układu nerwowego (nadpobudliwość i trudności w zasypianiu).

Objawy hiperwitaminozy (nadmiaru)

  • Spożycie dziennie 15mg kwasu foliowego może powodować zaburzenia układu nerwowego i pokarmowego.
  • U niektórych osób mogą tworzyć się szkodliwe kryształy folacyny w moczu,
  • Mogą również wystąpić alergiczne odczyny skórne.

Ciekawostki o kwasie foliowym

Z udziałem kwasu foliowego powstają substancje neurostymulacyjne – serotonina działająca kojąco i uspokajająco (zdrowy sen!) oraz noradrenalina, która jest odpowiedzialna za aktywność i dynamikę w ciągu dnia. Kwas foliowy – to kolejna witamina z grupy B, która uczestniczy w syntezie "hormonów szczęścia". Tymczasem trudno znaleźć człowieka, w którego organizmie znajdowałaby się wystarczająca jego ilość.

Dzika róża

Jednym z najbardziej popularnych ziół jest dzika róża. Oczywiście jest to jeden z najpospolitszych krzewów w naszym kraju. Można ją znaleźć na brzegach lasów, w różnego rodzaju zaroślach, przy domach wszędzie tam gdzie gleby są suche. Owoce dzikiej róży dojrzewają w sierpniu oraz wrześniu. Mogą pozostać na gałązkach tego krzewu aż do zimy. Jako środek leczniczy wykorzystywane są zarówno owoce i liście jak również kwiaty. Nie wszyscy wiedzą, że dzika róża jest naturalnym źródłem takich witamin jak między innymi: B1, B2, C oraz K. Zazwyczaj dzika róża stosowana jest jako olejek różany, który otrzymywany jest z jej nasion. Może być wykorzystywana w leczeniu takich chorób jak między innymi: egzemy, odleżyny, rany, oparzenia, jakieś wypryski, uszkodzenia sutków matki, która karmi dziecko piersią. Natomiast można ją leczyć także choroby wrzodowe żołądka jak również jelit. Zaś wszystkiego rodzaju syropy oraz nalewki wpływają na zwiększenie naszej odporności. Dlatego rzadziej chorujemy na różnego rodzaju choroby zakaźne.

 

Dolegliwości związane z trzustką

Trzustka pełni w organizmie dwie funkcje:

  1. ZEWNĄTRZWYDZIELNICZĄ. Dzięki wytwarzaniu soku trzustkowego możliwy jest proces trawienia (przede wszystkim białek i tłuszczów)
  2. WEWNĄTRZWYDZIELNICZĄ. Dzięki produkcji hormonów: insuliny i glukagonu reguluje gospodarką cukrową

Ostre zapalenie trzustki – zalicza się do chorób szczególnie poważnych i niebezpiecznych. Rozpoczyna się ono nagłym, opasającym bólem w nadbrzuszu, często promieniującym do pleców. Zazwyczaj bólowi towarzyszą także nudności i wymioty oraz gorączka. Ostre zapalenie trzustki może spowodować porażenie czynności jelit i wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Co wywołuje ostre zapalenie trzustki? Może być to choroba związana z kamicą dróg żółciowych lub nadmierne spożycie alkoholu.

Przewlekłe zapalenie trzustki – występuje obrzęk narządu, co powoduje upośledzenie czynności zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczych. Następstwami takiego zapalenia jest cukrzyca, a przyczyną nadmiar spożywanego alkoholu. Alkohol powoduje zagęszczenie soku trzustkowego, a także dociera bezpośrednio wgłąb komórek trzustkowych, działając na nie jak trucizna.

Następstwa zapaleń trzustki:

  • żylaki przełyku
  • torbiele trzustki
  • cukrzyca
  • usunięcie śledziony
  • zaburzenia wypróżniania
  • rak trzustki

Pacjent cierpiący na dolegliwości ze strony trzustki jest w sytuacji bardzo niekorzystnej. Leczenie jest trudne i bardzo inwazyjne. Bezsprzecznie sytuacja chorego jest poważniejsza niż pacjenta niedomagającego z powodu choroby wątroby. Konsekwencją wynikającą z zaniedbania trzustki jest jej usunięcie (tzw. pankreatektomia), a następnie wpisanie na listę oczekujących na zabieg transplantacji i całkowita zmiana dotychczasowego stylu życia.

Dieta na jesienno-zimową chandrę

Szaro, wietrznie i zimno, nic dziwnego, że czujemy się zniechęceni, rozleniwieni i smutni. Jesienno-zimowe spadki nastroju nie są zjawiskiem niezwykłym i wiele osób zmaga się z nimi każdego roku. Zamiast jednak ulegać złym nastrojom, lepiej z nimi walczyć.

Choć na pogodę wpływu nie mamy, możemy zadbać o naszą dietę. Odpowiednie menu może z powodzeniem poprawić nam nastrój. Co więc jeść jesienią i zimą, by cieszyć się dobrym humorem, nie tracić sił witalnych i nie przytyć? Poniżej przedstawiamy kilka propozycji antydepresyjnego menu.

Orzechy dzięki dużej zawartości magnezu pozytywnie wpływają na nastrój i poprawiają samopoczucie. Należy pamiętać jednak, aby wystrzegać się orzechów solonych.

Herbata z imbirem – napój rozgrzewający, który idealnie nadaje się na zimne i ponure dni. Dzięki teinie wpływa pobudzająco na pracę centralnego układu nerwowego i poprawia nastrój. Imbir natomiast zwiększa koncentrację oraz wydajność umysłową poprzez ukrwienie mózgu i dodatkowo wpływa na wzmocnienie odporności organizmu.

Drożdże, chude mięso i rośliny strączkowe – to produkty zawierające zestaw witamin z grupy B. Witaminy te poprzez oddziaływanie na centralny układ nerwowy łagodzą objawy lękowe, wykazują działanie przeciwdepresyjne oraz pośrednio wpływają na zwiększenie odczuwania satysfakcji.

Ryby, chude mięso, jaja, mleko oraz produkty mleczne – są to produkty bogate w białko, zawierają dużo fenyloalaniny, która na skutek wielu procesów przekształcana jest w organizmie w dopaminę czy noradrenalinę. Ich niski poziom przyczynia się do powstania takich zaburzeń, jak: wahania nastroju, senność oraz problemy z koncentracją.

Oliwa z oliwek, olej rzepakowy oraz tłuste ryby morskie (łosoś, makrela, tuńczyk itp.) -to grupa produktów, które dostarczają do organizmu kwasy omega-3. Redukują one skutki stresu, poprawiają pamięć oraz stan skóry.

Pomidory, pomarańcze, jaja – produkty dostarczające witaminy C, E oraz beta-karoten, które są niezbędne do walki ze stresem, przeciwdziałają też apatii, która często prowadzi do depresji.

Kasza gryczana z czerwonym mięsem i buraczkami to idealny obiad w okresie jesienno-zimowym. Wraz z tymi produktami dostarczamy do organizmu żelazo, które powoduje dobry nastrój. Ponadto, skutkiem niedoboru żelaza, jest anemia. Po kaszę i buraczki możemy sięgać regularnie, jednak czerwone mięso jedzmy nie częściej niż raz w tygodniu.

Gałka muszkatołowa, kardamon i chili, to tylko niektóre z przypraw warunkujące dobry nastrój. Są też uznawane za afrodyzjaki!

Kasza manna z syropem malinowym lub owocami. Kasza manna jest bogata w tryptofan, który w organizmie ludzkim przekształcany jest w serotoninę (neuroprzekaźnik przyczyniający się do zmniejszenia napięcia nerwowego oraz stresu, a tym samym działający uspokajająco i relaksująco). Słodki syrop malinowy (najlepszy jest domowej roboty) również wpływa na poprawę nastroju, a zawarta w nim witamina C , chroni organizm przed infekcjami.

Gorzka czekolada, dla wielu niezastąpiony lek na jesienną chandrę. Zawiera poprawiający nastrój i samopoczucie magnez oraz sporą dawkę selenu i cynku, które zwiększają wydzielanie endorfin.

Nic jednak nie poprawia nastroju tak, jak endorfiny wytwarzane podczas uprawiania sportu, a szczególnie na świeżym powietrzu. Więc zamiast ślęczeć przed telewizorem, ubierzmy się ciepło i wyjdźmy na spacer.

 

Choroby skóry

Choroby skóry objawiają się najczęściej zmianą koloru naskórka, zgrubieniami, lub pieczeniem.  W zależności od typu choroby mogą one przybierać różne dolegliwości. Najczęstszymi przypadkami chorób skóry są uczulenia. Charakteryzują się one swędzeniem i czerwonym zabarwieniem naskórka. Przyczyn ich powstawania jest dużo. Uczulenie skóry może pojawić się poprzez brak niektórych witamin odpowiedzialnych za budowę skóry np. witaminy A. Może ono wystąpić także podczas wiosennego pylenia kwiatów.

Leczenie Chorób skóry zazwyczaj podejmowane jest poprzez nawilżanie jej i uzupełnianie niedoboru niektórych składników. W tym celu stosuje się kremy nawilżające, kremy z witaminami lub zwykłe kremy odżywiające skórę. Ich stosowanie jest miejscowe i polega na nakładaniu i wcieraniu dogłębnie aż dotrze on do wewnętrznych warstw skóry właściwej.W przypadku gdy zaistniała inna choroba a jej skutkami jest inny niż powinien obraz skóry stosuje się specjalne środki. Podczas zachorowania na np. ospę lub na skórze pojawiają się bomble, których nie należy dotykać ani tym bardziej zdrapywać.

Skóra może być narażona na negatywne działanie czynników zewnętrznych. Oparzenie o którym mowa może wpłynąć na deformację skóry i w zależności od stopnia poparzenia przewiduje się różne sposoby leczenia. W lekkich przypadkach zaleca się schładzanie poparzonego miejsca w zimnej wodzie aby uniknąć pieczenia. Zwykle ustępuje ono po kilku godzinach lecz chwilami może być odczuwalne i dłużej. W cięższych przypadkach poparzenia należy zgłosić się do lekarza, który poinformuje jak należy dalej postępować. Zwykle przepisuje on kremy na szybszą regenerację skóry i zaleca jej chronienie przed czynnikami zewnętrznymi. W najcięższych przypadkach poparzeń wymagane jest długotrwałe leczenie w szpitalu. Może być także konieczne wszczepienie sztucznej skóry, która może zastąpić prawdziwą.

W zimie nasza skóra może być narażona na odmrożenia. Aby temu zapobiec należy ograniczać długotrwałe przebywanie na zimnie. Można także stosować kremy ochronne, aby skóra nie była bezpośrednio narażona na działanie zimna. W przypadku, gdy nastąpi już odmrożenie, należy ogrzać odmrożone miejsce aby powrócił rumiany kolor skóry.

Innymi czynnikami zewnętrznymi mogą być skaleczenia lub otarcia. W tym przypadku zaleca się polanie schorowanego miejsca wodą utlenioną i zabandażowania go, aby nie mogło wdać się zakażenie. W przypadku otwartych ran należy koniecznie udać się na pogotowie, aby zaszyć otwartą ranę.

Innymi niedogodnościami, często kojarzonymi z problemami na skórze jest nadmierne owłosienie i cellulit. W pierwszym przypadku na skórze może występować niechciane owłosienie. Zazwyczaj u kobiet preferuje się depilację lub wyrywanie włosków. Istnieją przeróżne metody usuwania włosów z skóry. Proste metody umożliwiają używanie wosku, po którym włosy nie wracają kilkanaście dni. Bardziej skomplikowane charakteryzują się laserowym usuwaniem włosów, gdzie wypalane są cebulki i powrotne ich pojawienie się następuje dopiero nawet po kilku latach.